باب هفتم در ذكر امر معروف و نهى منكر و تعظيم شرع و ملّت و تقويت علما و صلحاى كرام و اهل دين و در اين باب دو فصل است : فصل اول : در امر معروف و نهى منكر امر معروف و نهى منكر از واجبات عظيمهء اسلام است و امر دين و نظام ملك و ملّت به آن مستقيم مىشود و اگر مردم دست از اين بردارند و فاسقان و فاجران را بر اعمال زشت و ناخوش كه مرتكب آن مىشوند تعزير نكنند « 1 » و به خود گذارند ، فساد سرايت كند و ديگران به تبعيّت فاسقان و به خو و بوى ايشان برآيند و مرتبه‌مرتبه آفت عامّ گردد و طبايع بهايم و سباع در ميان بنى نوع انسان شايع گردد ، و مردمان از منهج خير و استقامت عدول ورزند و فاسقان بر اعمال خود جرىتر شوند و ظالمان دست تعدّى و تطاول دراز كنند ، و سرانجام كار مفضى بشر و فساد عظيم شود و هرج و اختلال در همهء اوضاع به‌هم رسد . خداى عز و جلّ در قرآن مجيد فرموده : وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ « 2 » . يعنى : « بوده باشد از شما جماعتى كه امر به نيكويى و نهى از بدى مىكرده باشند و آن جماعت ايشان رستگارانند . » و احاديث در باب امر معروف و نهى منكر بسيار است . * « 3 » از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله منقول است كه فرموده كه ، هيچ قومى نيست كه عمل كنند به معاصى و در ميان ايشان

--> ( 1 ) . اصل : « كنند . » . اينجا برابر مر اصلاح شد . ( 2 ) . آل عمران : 104 . ( 3 ) . آنچه در ميان دو ستاره نقل مىشود ، بنابه ارجاع در نسخهء اصل ، از صفحه 121 آ - سطرهاى 2 تا 8 - آمده است .